مصائب یک دختر
صادق هفته:
استاد تا کی دانشکده هستین؟
+تا هر وقت گشنم بشه!
کنجکاو هفته:
+افلاطون برای ریاضت تو خُم شراب زندگی میکرد...
-خُم پر یا خالی؟ D:
شوخیِ جدی هفته:
+خانم از ضریح چه با فلش چه بی فلش عکس نگیرین.
-چرا؟
+چون برای ضریح خطر داره. ذره ذره میریزه پایین.
خب میمردی فقط میگفتی به خاطر دلایل امنیتی که ادم مجبور نشه مثل بادکنک بترکه؟
با این حساب رادیولوژیست ها و کسایی که MRI و CT میشن باید پودر میشدن.
+
فعلا وضعیت اینجوریه که دارم بین کشتن و نکشتن خودم تعادل بر قرار میکنم.
+
صبح که از خواب بیدار شدم نمیدونم چرا یاد صحنه های یه فیلم به شدت مضحک و بی معنی افتادم. اینقدر حالم بد شد که میخواستم دوباره بخوابم:دی
فیلمه اینجوری بود که کارگردان زنگ زده بود به بازیگر ها گفته بود با یه کثیف کار هنری چطورین؟
خوشبختانه اسم فیلم رو یادم نمیاد و هیچی تلاشی هم در راستای به یاد اوردنش نمیکنم پس شماه هم کلا نمیتونید باهام مخالفت کنید.
+
تمام مشکلاتی که همه با انگشت شست پاشون دارن من چند درجه بدترش رو این هفته با انگشت شست دست راستم داشتم. اولا که موقع قالب گیری هر ده تا انگشتم به مقادیر متفاوتی با اب جوش سوخت. بعد موقع ظرف شستن شستم با چاقو برید. دوباره حین کار ناخونم از بیخ و بن شکست بعد هم انگشتم با زخم های ناشی از شکستن ناخن، رفت لای در . خبر خوب اینه که خوشبختانه هنوز هم کار میکنه و میتونم باهاش دکمه های مانتوم رو ببندم.
+
جامعه دچار یکجور تعادل و تفاهم در زمینه ارتباطات خیابانی شده. به این صورت که پسره یه چرندی میگه و از خنده میترکه و گروه دختر ها هم همینجور که راه میرن کف پیاده رو پخش میشن. واقعا اگر یکی خود شما رو وسط خیابون با کلی معذرت خواهی نگه میداشت و با یه صورت جدی و نگران میپرسید "شما اقای طوسی رو میشناسید؟" واکنشتون چیزی جز خنده بود؟
+
این هفته به نظر میاد صورتم حالتی پیدا کرده که همه ازم کمک میخوان. در صورتی که خودم فکر میکنم از شدت بی خوابی و بی غذایی از همیشه خسته تر و تکیده تر شده. در اخرین مورد وقتی دیدم قصد کمک ندارم با انچنان دقت و توجهی به درد دل ها و حرف های پیرمرد گوش دادم که به استادها اینطوری گوش نمیدم.
+
هروقت بچه های اتاق با نظارت من ماکارونی درست میکنن، از لحاظ کیفیت میتونن با ایتالیایی ها رقابت کنن اما امروز چون سعی کردم کمک بدم ماکارونی ها شفته شد. نتیجه گرفتم هر غذایی که من نقشی در پختنش داشته باشم باید به یه شکلی خراب بشه :|
استاد تا کی دانشکده هستین؟
+تا هر وقت گشنم بشه!
کنجکاو هفته:
+افلاطون برای ریاضت تو خُم شراب زندگی میکرد...
-خُم پر یا خالی؟ D:
شوخیِ جدی هفته:
+خانم از ضریح چه با فلش چه بی فلش عکس نگیرین.
-چرا؟
+چون برای ضریح خطر داره. ذره ذره میریزه پایین.
خب میمردی فقط میگفتی به خاطر دلایل امنیتی که ادم مجبور نشه مثل بادکنک بترکه؟
با این حساب رادیولوژیست ها و کسایی که MRI و CT میشن باید پودر میشدن.
+
فعلا وضعیت اینجوریه که دارم بین کشتن و نکشتن خودم تعادل بر قرار میکنم.
+
صبح که از خواب بیدار شدم نمیدونم چرا یاد صحنه های یه فیلم به شدت مضحک و بی معنی افتادم. اینقدر حالم بد شد که میخواستم دوباره بخوابم:دی
فیلمه اینجوری بود که کارگردان زنگ زده بود به بازیگر ها گفته بود با یه کثیف کار هنری چطورین؟
خوشبختانه اسم فیلم رو یادم نمیاد و هیچی تلاشی هم در راستای به یاد اوردنش نمیکنم پس شماه هم کلا نمیتونید باهام مخالفت کنید.
+
تمام مشکلاتی که همه با انگشت شست پاشون دارن من چند درجه بدترش رو این هفته با انگشت شست دست راستم داشتم. اولا که موقع قالب گیری هر ده تا انگشتم به مقادیر متفاوتی با اب جوش سوخت. بعد موقع ظرف شستن شستم با چاقو برید. دوباره حین کار ناخونم از بیخ و بن شکست بعد هم انگشتم با زخم های ناشی از شکستن ناخن، رفت لای در . خبر خوب اینه که خوشبختانه هنوز هم کار میکنه و میتونم باهاش دکمه های مانتوم رو ببندم.
+
جامعه دچار یکجور تعادل و تفاهم در زمینه ارتباطات خیابانی شده. به این صورت که پسره یه چرندی میگه و از خنده میترکه و گروه دختر ها هم همینجور که راه میرن کف پیاده رو پخش میشن. واقعا اگر یکی خود شما رو وسط خیابون با کلی معذرت خواهی نگه میداشت و با یه صورت جدی و نگران میپرسید "شما اقای طوسی رو میشناسید؟" واکنشتون چیزی جز خنده بود؟
+
این هفته به نظر میاد صورتم حالتی پیدا کرده که همه ازم کمک میخوان. در صورتی که خودم فکر میکنم از شدت بی خوابی و بی غذایی از همیشه خسته تر و تکیده تر شده. در اخرین مورد وقتی دیدم قصد کمک ندارم با انچنان دقت و توجهی به درد دل ها و حرف های پیرمرد گوش دادم که به استادها اینطوری گوش نمیدم.
+
هروقت بچه های اتاق با نظارت من ماکارونی درست میکنن، از لحاظ کیفیت میتونن با ایتالیایی ها رقابت کنن اما امروز چون سعی کردم کمک بدم ماکارونی ها شفته شد. نتیجه گرفتم هر غذایی که من نقشی در پختنش داشته باشم باید به یه شکلی خراب بشه :|
برچسب: این هفته,این هفته ستایش چی شد,این هفته حریم سلطان,این هفته لیگ برتر,این هفته ستایش,این هفته نماز جمعه,این هفته وحدت مشترک الاحترام,این هفته بفرمایید شام,این هفته مجله,
نویسنده: آراد کریمی